خیلی دلم میخواد بنویسم...وقتی حرف رو زبونم نمیاد...نه ناراحتم نه شاکی نه خسته...شاید هر کی جای من بود عکس العمل نشون میداد...اما من انگار دارم از پشت یه قاب این اتفاقا رو می بینم...خیلی دور...که نه صدای فریادی می شنوم و نه فریادی می زنم...ساکت ساکت ساکت...حالم از این سکوت بهم می خوره...من اینجا تنها روی یه صندلی شکسته ساکت ساکت منتظرم ...انتظاری که حتی نمی دونم هدفش چیه...حتی دلم تنگ نمیشه نمیگیره...حوصله م سر نمیره...ادما برام ۱ اجبارن که اگه نباشن هم چیزی عوض نمیشه...چی عوض بشه؟فقط غصه هام کم میشه...تا حالا کی واسه شادی من قدمی برداشته...؟شاید فقط ۱ نفر...۱ غریبه که بی چشمداشت برای من...فقط برای من کاری کرد... اینجا نه با اون غریبه نه با هیچ اشنای دیگه ای نمیشه حرف زد...هیچکس نیست که سرمو تو بغلش بگیره و هیچی ار دلیل گریه م نپرسه...وای که امشب این دنیا خرابه رو سرم...گیج گیم...می لرزم و اشک میریزم اما ناراحت نیستم...گله ندارم...خسته نیستم...انگار باور دارم این سهمه منه...نمی دونم تا کی قراره تحمل کنم و حرفی نزنم...کاش مهر تموم این رنج با تموم شدن تمام رنج های این دنیای مسخره با هم بخوره...من که هیچ دلبستگی ای بهش ندارم...کاش زودتر بره به درک...حداقل ۱ خدایی پیدا بشه بگه خب که چی؟چه فایده داشت تست کردن تحمل من؟بگه خب مگه جز تحمل راهی بود؟؟؟

نه از خدا گله دارم نه از بنده هاش...من به همه حق میدم بخوان هم صحبتشون دوستشون عشقشون هم کلاسیشون خوشگل باشه...زیبایی چیز خیلی مهمیه و همه فطرا دوستش دارن اره همه حق دارن بخوان با ۱ ادم زیبا طرف باشن اما من چی؟فقط سوالم اینه من حق ندارم با کسی هم صحبت باشم؟حق ندارم تایید و احیانا تمجید بشم؟حق ندارم خواسته بشم؟دوست داشته بشم؟من حق ندارم تو اینه ۱ ادم شاد و زیبا رو ببینم؟بغض ۱ روز منو از پا در میاره

۱چیزی خیلی اذیتم میکنه ....اینکه نمی دونم این کم ارزش شدن و تنهایی تا کی قراره طول بکشه؟تا چند سال دیگه...؟

گذشت اون وقتایی که آدما همدیگرو دور میزدن...الان دیگه از روی هم رد میشن!  

زخمی بر پهلویم است و روزگار نمک میپاشد و من پیچ و تاب می خورم و همه گمان می کنند که می رقصم 

 قطار!راهت را بگیر و برو  

نه کوه توان ریزش دارد 

 نه ریزعلی پیراهن اضافه  

هیچ چیز مثل سابق نیست...  

غریبه بود آشنا شد...  

عادت شد... 

 عشق شد...  

هستی شد...  

روزگار شد... 

 خسته شد...  

بی وفا شد... 

 دور شد...  

بیگانه شد ...  

اما فراموش نشد!  

نه نه! گریه نمی کنم یک چیزی رفته توی چشمم...  

به گمانم یک خاطره است... 

 خدایا!کسی را که قسمت دیگریست ، سر راهمان قرار نده تا شب های دلتنگیش برای ما باشد و روزهای خوشش برای دیگری! 

 قلبم را عصب کشی کرده ام 

 دیگر نه از سردی نگاهی می لرزد 

 و نه از گرمی آغوشی می تپد!  

آموخته ام اگر کسی یادم نکرد یادش باشم شاید او از من تنها تر است!  

توی دنیا 2 تا نابینا می شناسم  

یکی تو که هیچ موقع عشقم روندیدی  

یکی من که کسی رو جز تو ندیدم!  

تو به احساست بیاموز نفس نکشد  

هوای دل ها آلوده است  

اینجا فاصله یک عشق تا عشق بعدی یک نخ سیگار است.  

صرف فعل دوست داشتن بسیار سخت است: 

 گذشته اش که به هیچ وجه ساده نیست  

حالش کاملا اخباریست  

آینده اش هم شرطی...  

کسی هست شانه هایش را به من قرض بدهد تا یک دل سیر گریه کنم؟ بدون هیچ حرف و سوال وجواب و دلداری ونصیحتی؟؟ 

 بعضی ها به ظاهر وقتی اول وارد لیست دوستانت که می شوند چیزی را باخودشان نمی آورند ولی وقتی می روند همه چیز آدم را با خودشان می برند! 

 این روزها شیر هم راضیه با دمش بازی کنن ولی با دلش نه!  

اشک های نیامدنت روی گونه هایم ماسید  

نبوس!  

نمک گیر می شوی...  

دقت کردی؟ لیلی و مجنون های عصر ما هر روز میگن بای واسه همیشه!

گذشت اون وقتایی که آدما همدیگرو دور میزدن...الان دیگه از روی هم رد میشن!  

زخمی بر پهلویم است و روزگار نمک میپاشد و من پیچ و تاب می خورم و همه گمان می کنند که می رقصم 

 قطار!راهت را بگیر و برو  

نه کوه توان ریزش دارد 

 نه ریزعلی پیراهن اضافه  

هیچ چیز مثل سابق نیست...  

غریبه بود آشنا شد...  

عادت شد... 

 عشق شد...  

هستی شد...  

روزگار شد... 

 خسته شد...  

بی وفا شد... 

 دور شد...  

بیگانه شد ...  

اما فراموش نشد!  

نه نه! گریه نمی کنم یک چیزی رفته توی چشمم...  

به گمانم یک خاطره است... 

 خدایا!کسی را که قسمت دیگریست ، سر راهمان قرار نده تا شب های دلتنگیش برای ما باشد و روزهای خوشش برای دیگری! 

 قلبم را عصب کشی کرده ام 

 دیگر نه از سردی نگاهی می لرزد 

 و نه از گرمی آغوشی می تپد!  

آموخته ام اگر کسی یادم نکرد یادش باشم شاید او از من تنها تر است!  

توی دنیا 2 تا نابینا می شناسم  

یکی تو که هیچ موقع عشقم روندیدی  

یکی من که کسی رو جز تو ندیدم!  

تو به احساست بیاموز نفس نکشد  

هوای دل ها آلوده است  

اینجا فاصله یک عشق تا عشق بعدی یک نخ سیگار است.  

صرف فعل دوست داشتن بسیار سخت است: 

 گذشته اش که به هیچ وجه ساده نیست  

حالش کاملا اخباریست  

آینده اش هم شرطی...  

کسی هست شانه هایش را به من قرض بدهد تا یک دل سیر گریه کنم؟ بدون هیچ حرف و سوال وجواب و دلداری ونصیحتی؟؟ 

 بعضی ها به ظاهر وقتی اول وارد لیست دوستانت که می شوند چیزی را باخودشان نمی آورند ولی وقتی می روند همه چیز آدم را با خودشان می برند! 

 این روزها شیر هم راضیه با دمش بازی کنن ولی با دلش نه!  

اشک های نیامدنت روی گونه هایم ماسید  

نبوس!  

نمک گیر می شوی...  

دقت کردی؟ لیلی و مجنون های عصر ما هر روز میگن بای واسه همیشه!

سلام 

بازم سره دو راهی موندم اینجا بهترین جا واسه اروم بودنمه 

حالا که باز چهره ی خوش زندگی داره دور میشه و من منتظر اومدن چهره ی سختشم ...باز که حس میکنم چقدر مردم اطرافم غریبه هستن یا اینکه چقدر خود خواهن دیگه حتی مثل گذشته ها قلم خوبی برای نوشتن ندارم...شاید همیشه دلم برای گذشته ها تنگ میشه...!

سلامممممممممممممممم 

رفتم خوابگاه 

جای بدی نیست اما اصلا خوب هم نیست 

سایت داره روزی ۱ ساعت میشه بیام نت 

شاید اینجا هم سر بزنم 

دوستتون دارم

سلام 

بزرگ شدن واسه ما فقط دردسر بوده 

فردا دارم میرم دانشگاه 

شنبه تا ۵ شنبه۲۴ساعته کلاس دارم 

همش ۱ واحد ۲ واحده درسام 

نمیتونم بیام تهران  

باید قم بمونم که خیلی برام سخته 

واسه همین الان اشکم در اومد 

دعا کنید حداقل زود بگذره 

اینجا دیگه احتمالا آپ نشه تا عید 

بای

نیا باران .. زمین جای قشنگی نیست من از جنس زمینم خوب میدانم که دریا، جد تو، در یک تبانی ماهی بیچاره را در تور ماهیگیر به دام انداخت نیا باران.. زمین جای قشنگی نیست من از جنس زمینم خوب می دانم که گل در عقد زنبور است اما یک طرف سودای بلبل، یک طرف خال لب پروانه را هم دوست می دارد نیا باران.. که اینجا جمعه بازار است که دیدم عشق را در بسته های زرد و کوچک بسته می دارند در اینجا قدر نشناسند مردم شعر حافظ را به فال کولیان اندازه می گیرند 

 تو کجایی سهراب؟ آب را گل کردند چشم ها را بستند و چه با دل کردند... وای سهراب کجایی آخر؟ زخم ها بر دل عاشق کردند خون به چشمان شقایق کردند.. تو کجایی سهراب؟ که همین نزدیکی عشق را دار زدند همه جا سایه ی دیوار زدند... وای سهراب دلم را کشتند 

  هفت نصیحت مولانا گشاده دست باش، جاری باش، کمک کن:مثل رود باشفقت و مهربان باش:مثل خورشید اگرکسی اشتباه کرد آن رابه پوشان:مثل شب وقتی عصبانی شدی خاموش باش :مثل مرگ متواضع باش و کبر نداشته باش :مثل خاک بخشش و عفو داشته باش :مثل دریا اگر می‌خواهی دیگران خوب باشند خودت خوب باش

سلام 

نه محمد من پزشکی قبول نشدم.هوشبری قبول شدم از رشته های گروه ٫پیراپزشکیه برای ادامه تحصیلم میتونم ٫پزشکی بخونم.اون اتفاقی که ازش حرف زدی هرگز نباید می افتاد که نیفتاد اما خیلی چیزا ادمو.... 

بگذریم متشکرم از راهنماییت امیدوارم شاد و خوشبخت باشی 

سلام.روزی که این وبلاگو زدم ترس داشتم.میخواستم برم دبیرستان بدون هیچ دوستی 

تا اون موقع همه تو مدرسه مسخرم میکردن دستم میندااختن.دوست هم داشتما اما از مدرسه خوشم نمیومد اما به کسی هم نگفته بودم... از دبییرستان میترسیدم از اینکه مسخرم کنن باز...دستم بندازن 

چقدر عجیب..حتی یادم نمیاد ۱نفرم تو دبیرستان مسخرم کرده باشه یا اذیتم کرده باشه بهترین دوستا رو داشتم که هنوزم دارم...حالا اون روزا با خیلی اتفاقا گذشته و شده ۱خاطره که میشه به تلخی هاش خندید و واسه شیرینی هااش گریه کرد و دلتنگ شد...حالا دارم از این شهر میرم 

میرم ۱جا دیگه 

خیلی تنها 

با ترس 

ترس از اینکه مسخرم کنن.اینکه دستم بندازن...ومن این دفعه خیلی تنهام 

کاش باز ترسم از دخترای دبیرستانی بود که بدبدشون تهه مهربونی بود.اما اینبار دارم میرم تو ۱ شهر غریب واسه ایندم بجنگم 

این بار هم نمی تونم به کسی بگم میترسم 

اما میترسم 

می رم که درس بخونم کسی بشم...شاید خدا بخواد دکتر شم یا نه حداقل ۱ادم مفید شم 

دعا کنید ادما ی اون شهر بهتر از این شهر باشن 

به هر حال 

از اینجا که دل خوش ندارم با ادمای ۷رنگش 

تهران مال شما.با ادماش با کابوساش با اژدها های ۷ سرش که فقط زخم به دلم زدن 

من ۱خاطره شیرین ازش بر میدارم میرم 

و ۱ترس 

که نکنه اونجام مثل اینجا باشم ادمااش  

برام دعا کنید 

راستی وبلاگم داره ۵سالش میشه 

دوستتون دارم چون شما خیلی از رازای منو میدونید 

اینجا میام تند تند 

خداحافظ خونه 

خداحافظ تهران

 چارلی چاپلین می گوید آموخته ام که... با پول می شود : خانه خرید ولی آشیانه نه، رختخواب خرید ولی خواب نه، ساعت خرید ولی زمان نه، می توان مقام خرید ولی احترام نه، می توان کتاب خرید ولی دانش نه، دارو خرید ولی سلامتی نه، خانه خرید ولی زندگی نه و بالاخره ، می توان قلب خرید، ولی عشق را نه

دختر دانش آموزی صورتی زشت داشت. دندان‌هایی نامتناسب با گونه‌هایش، موهای کم پشت و رنگ چهره‌ای تیره. روز اولی که به مدرسه جدیدی آمد، هیچ دختری حاضر نبود کنار او بنشیند. نقطه مقابل او دختر زیبارو و پولداری بود که مورد توجه همه قرار داشت. او در همان روز اول مقابل تازه وارد ایستاد و از او پرسید:

ـ میدونی زشت‌ترین دختر این کلاسی؟

یک دفعه کلاس از خنده ترکید .....

بعضی‌ها هم اغراق آمیزتر می‌خندیدند. اما تازه وارد با نگاهی مملو از مهربانی و عشق در جوابش جمله‌ای گفت که موجب شد در همان روز اول، احترام ویژه‌ای در میان همه و از جمله من پیدا کند؛

ـ "اما بر عکس من، تو بسیار زیبا و جذاب هستی."

او با همین یک جمله نشان داد که قابل اطمینان‌ترین فردی است که می‌توان به او اعتماد کرد و لذا کار به جایی رسید که برای اردوی آخر هفته همه می‌خواستند با او هم گروه باشند

او برای هر کسی نام مناسبی انتخاب کرده بود. به یکی می‌گفت چشم عسلی و به یکی ابرو کمانی و ..... به یکی از دبیران، لقب خوش اخلاق‌ترین معلم دنیا و به مستخدم مدرسه هم محبوب‌ترین یاور دانش آموزان را داده بود. آری ویژگی برجسته او در تعریف و تمجید‌هایش از دیگران بود که واقعاً به حرف‌هایش ایمان داشت و دقیقاً به جنبه‌های مثبت فرد اشاره می‌کرد. مثلاً به من می‌گفت؛ بزرگترین نویسنده دنیا و به خواهرم می‌گفت بهترین آشپز دنیا! و حق هم داشت. آشپزی خواهرم حرف نداشت و من از این تعجب کرده بودم که او توی هفته اول چگونه این را فهمیده بود.

سال‌ها بعد وقتی او به عنوان شهردار شهر کوچک ما انتخاب شده بود، به دیدنش رفتم و بدون توجه به صورت ظاهری‌اش احساس کردم شدیداً به او علاقه‌مندم.

پنج سال پیش وقتی برای خواستگاری‌اش رفتم، دلیل علاقه‌ام را جذابیت سحر آمیزش می‌دانستم و او با همان سادگی و وقار همیشگی‌اش گفت:

ـ "برای دیدن جذابیت یک چیز، باید قبل از آن جذاب بود!"

در حال حاضر من از او یک دختر سه ساله دارم. دخترم بسیار زیباست و همه از زیبایی صورتش در حیرت‌اند.

روزی مادرم از همسرم سؤال کرد که راز زیبایی دخترمان در چیست؟

همسرم جواب داد:

ـ "من زیبایی چهره دخترم را مدیون خانواده پدری او هستم."

و مادرم روز بعد نیمی از دارایی خانواده را به ما بخشید.

مرا بسپار به یادت به وقت بارش باران گر نگاهت به ان بالاست و در حال دعا هستی خدا ان جاست دعایم کن که من تنهاترین تنها نمانم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 

فراموش نکن

شاید سالها بعد در گذر جاده ها

بی تفاوت از کنار هم بگذریم

و

بگوییم:

آن غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من برای سالها مینویسم...سالها بعد که چشمانت عاشق میشوند...

افسوس که قصه ی مادر بزرگ راست بود...همیشه یکی بود یکی نبود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کجایی ای رفیق نیمه راهم
که من در چاه شبهای سیاهم
نمی بخشد کسی جز غم پناهم
نه تنها از تو نالم کز خدا هم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین
سینه را ساختی از عشقش سرشارترین
آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین
چه دلآزارترین شد چه دلآزارترین

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هیچ و باد است جهان
گفتی و باور کردی
کاش یک روز به اندازه هیچ
غم بیهوده نمی خوردی
کاش یک لحظه به سرمستی باد
شاد و آزاد به سر می بردی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

روزهایی که بی تو می گذرد
گرچه با یاد توست ثانیه هاش
آرزو باز میکشد فریاد
در کنار تو می گذشت ایکاش

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 در سقوط افراد در چاه عشق ، قانون جاذبه تقصیری ندارد .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

حکایت جالبی است که فراموش شدگان ، فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمی کنند .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوستان خوب، مانند ستارگان آسمانند ، گرچه بعضی اوقات دیده نمیشن ، ولی همیشه وجود دارند .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 ای زیبا خود را در عشق بیاب نه در چاپلوسی آینه .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هنگامی که صفتی را در دیگران نمی پسندی به اصلاح مشکل در خود بپرداز

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 سلاخی را دیدم زار می گریست ، به قناری کوچکی دل بسته بود .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر حسادت خاصیت سوختن داشت دیگر احتیاج به هیچ سوخت دیگری نبود .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همه می خواهند بشریت را عوض کنند ولی دریغا که هیچ کس در این اندیشه نیست که خود را عوض کند . (تولستوی)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

او که شادمانی را از مردم بگیرد ، بی شک از گماشتگان شیطان است
" کوروش بزرگ "

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عشق تنها مرضی است که بیمــار از آن لذت میبرد
(افلاطون)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

محبت خرجی ندارد، پس خسیس نباشید!
(شامفور)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چشم دیگران چشمی است که ما را ورشکست میکند اگر همه بغیر از خودم کور بودند

من نه به خانه باشکوه احتیاج داشتم نه به مبل عالی . . .

بنیامین فرانکلین

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هیچگاه نمی توان بامشت گره کرده ، دستی را به گرمی فشارداد . . .

گاندی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

موفقیت بدست آوردن چیزی است که دوست داری

اما خوشبختی دوست داشتن چیزی است که به دست آورده ای . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عشق شروعیست از تمام پایان ها اما بی پایان است.

عشق نسیمیست از بهار اما خزان از آن می تراود.

عشق کوششیست از تمام وجود هستی اما بی نتیجه.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت

هر کسی غصه ی اینکه چه میکرد نداشت

چشمه ی سادگی از لطف زمین میجوشید

خودمانیم ....

زمین این همه نامرد نداشت

نامه ابراهام لینکل به آموزگار فرزندش او باید بداند که همه مردم عادل و صادق نیستند. اما به فرزندم بیاموزید که به ازای هر شیاد، انسانهای صدیق هم وجود دارند. به او بگویید در ازای هر سیاست‌مدار خودخواه، رهبر با همتی هم وجود دارد. به او بیاموزید که در ازای هر دشمن، دوستی هم هست. میدانم که وقت می‌گیرد اما بیاموزید اگر با کار و زحمت خویش یک دلار بدست آورد بهتر از آن است که جایی در زمین پنج دلار پیدا کند. به او بیاموزید که از باختن پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد.  

 سگ واق واق می‌کند نه پارس. این ضربه‌ای بود که از تازیان خورده‌ایم که می‌خواستند ما پارسیان را خرد و کوچک کنند که این لقب را به پارسیان دادند. غذا در زبان عربی یعنی پس آب شتر یا همان دستشویی است که این هم یکی دیگر از ضربه‌های تازیان هست که به هنگام خوردن شام یا ناهار می‌گفتند بگویید,غذا می‌خوریم. به جای کلمه غذا از خوراک استفاده نمائید. خواهشمندم این دو مورد را به دوستان فارسی زبان خود گوش زد کنید.. جهت اطلاع بیشتر می‌توانید به لغت‌نامه دهخدا مراجعه کنید  

 گه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه تموم خطهای تلفن و تالارهای گفتگو و ایمیل ها اشغال میشه...پر میشه از(از اینکه رنجوندمت پشیمونم من رو ببخش)(تو را عاشقانه می پرستم)(مراقب خودت باش) اما بین این همه پیام یکی از همه تکون دهنده تره (همیشه عاشقت بودم ولی هیچ وقت بهت نگفتم) پس عشق و محبت را تقدیم انکه دوستش داریم کنیم  

همیشه یک ذره حقیقت پشت هر "فقط یه شوخی بود"، یک کم کنجکاوی پشت "همینطوری پرسیدم"، قدری احساسات پشت "به من چه اصلا" ، مقداری خرد پشت "چه بدونم" و اندکی درد پشت "اشکال نداره" هست   

 خدایا آنگونه زنده ام بدار که نشکند دلی از بودنم و آنگونه بمیران که به وجد نیاید کسی از نبودنم

 کودکی با پای برهنه بر روی برفها ایستاده بود و به ویترین فروشگاهی نگاه می کرد زنی در حال عبور او را دید، او را به داخل فروشگاه برد و برایش لباس و کفش خرید و گفت: مواظب خودت باش کودک پرسید: ببخشید خانم شما خدا هستید؟ زن لبخند زد و پاسخ داد: نه من فقط یکی از بنده های خدا هستم. کودک گفت: می دانستم با او نسبتی داری  

 از کودک فال فروش پرسیدم چه میکنی!؟ گفت به آنان که در دیروز خود مانده اند , فردا را می فروشم

بچه ها امروز داشتم نظراتونو میخوندم به یه چیزه جالب برخوردم 

یه نظری بود که فکر کنم میشناختم کی نوشته به اسم محمد 

من با این  اقا دوست بودم و اون بهم زد و برام نوشته بود که من اس دادم که بگم نسوختم اما اینطور نبوده من وقتی واقعا کسی دیگه رو دوست داشتم به اون اس دادم و مجبور شدم معرفی کنم فقط بخاطر این اقا محمد من اس دادم که برام بسته بشه اون رابطه و از همون شب دیگه بهت فکر نکردم 

حالا خوشحالم که هنوز به اینجا سر میزنی 

من دیگه اون دخترک بچه و ساده نیستم دیگه عاشق نیستم و پر از احساس 

حالا منطقی تر شدم  

و قدر احساسو میدونم 

:) 

الان اگه تو خودتم معرفی کنی برام اهمیتی نداره 

تو هم یه دوستی برام 

و من همه دوستامو دوست دارم

 خوشبختی یعنی اینکه خداوند آنقدر عزیزت کند که وجودت آرامبخش دیگران باشد 

 چشم لیلا زده ات سوسن شبهای من است، بوسه از باغ لبت خواهش لبهای من است  

دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد / آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد  

از عذاب بی تو بودن در سکوت خود خرابم / دوری از رخسار ماهت ، هر نفس میده عذابم 

 به کسی که دوستش داری بگو که چقدر بهش علاقه داری و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی چون زمانی که از دستش بدی، مهم نیست که چقدر بلند فریاد بزنی اون دیگر صدایت را نخواهد شنید 

سلام دوستای گلم خیلی خوشحالم که شما بیشتر از من به این وبلاگ لطف دارید. 

امروز دیدم که این وبلاگ 4سال و 6ماهشه خیلی زمان زود میگذره و این وبلاگ تمام روزهای خوب و بد منو تو دل خودش داره روزایی که با کسایی گذشت که برام غریبه بودن اینجا با هاشون درد و دل کردم و یه مکان خصوصی بود برام که از اشناها توش خبری نبود. 

دوستش دارم و شما ها رو هم دوست دارم 

کاش همه همدیگرو دوست داشته باشن

من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست کنج هر دیوارش ... دوستهایم بنشینند آرام گل بگو گل بشنو هرکسی می خواهد وارد خانه پر عشق و صفایم گردد یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند شرط وارد گشتن شست و شوی دلهاست شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست بر درش برگ گلی می کوبم روی آن با قلم سبز بهار می نویسم ای یار خانه ی ما اینجاست تا که سهراب نپرسد دیگر " خانه دوست کجاست؟ "

در جواب محمد عزیز که نظر داده بود میگم:ادما خودشونو بد نمیکنن که دل کسی نشکنه 

خودشونو بد میکنن که بعدا خودشونو توجیح کنن اروم بشن با این حرف که من بد شدم که دلش نشکنه اما این فقط یه توجیحه در ضمن اگه دلت میخواد به کسی چیزی بگی بگو چون شاید دل شکسته اش هنوز جایی برات داشته باشه

هرکسی عاشق شود کارش به عصیان می کشد

عشق آدمهای ترسو را به میدان می کشد

گرچه از تقدیر آدم ها کس آگاه نیست

رنج فال قهوه را عمری ست فنجان می کشد

سیب راحوا به آدم دادو شیطان شد رجیم!!

آه از این دردی که یک عمر است شیطان می کشد

آسمان نازا که باشد رود می خشکد ولی

رنج این خشکیدگی را آسیابان می کشد

کی خدا در خاطرات خلقتش خطی سیاه

عاقبت با بغض دور نام انسان می کشد؟؟


نه! خدا تا لحظه ی مرگ از بشرمایوس نیست

انتهای هرزگی گاهی به ایمان می کشد

خوب می دانم چرا با من مدارا می کنی

جور جهل بره را همواره چوپان می کشد

برده داران خوب می دانند کار خویش را

برده وقتی اسیر شد کارش به طغیان می کشد

کنکورو خراب کردمممممممممممممممممممممممممممممممممم خیلی هم خراب کردممممممممممم دیگه نمی دونم چیکار کنم....هرچی داشتم تا حالا از دست دادم

باز باران
نه نگویید با ترانه
می سرایم این ترانه جور دیگر
باز باران بی ترانه
دانه دانه
می خورد بر بام خانه
یادم آید روز باران
پا به پای بغض سنگین
تلخ و غمگین
دل شکسته
اشک ریزان
عاشقی سر خورده بودم
می دریدم قلب خود را
دور می گشتی تو از من
با دو چشم خیس و گریان
می شنیدم از دل خود
این نوای کودکانه
پر بهانه
زود برگردی به خانه
یادت آید هستی من
آن دل تو جار می زد
این ترانه
باز باران
باز می گردم به خانه

خوشحالم...امروز اومدم دیدم یکی برام نوشته ممنون که منو یاد خیلی چیزا انداختی..اگه واقعا من تونستم یاد کسی بندازم که یه زمانی چقدر عاشق بوده...چقدر کسی رو دوست داشته یا چقدر مهربون بوده این واسم کافیه...اگه همه ما فقط یادمون بیفته که یه وقتایی جای خیس کردن چشمای عزیزترین کسمون یا حتی یه غریبه یه آدم سعی می کردیم با یه لبخند جای اشک رو بگیریم دنیا چقدر قشنگ میشد؟ممنون که یادت افتاد دوست عزیزم...همه تون رو دوست دارم همیشه مهربون باشید

می خوام یه وبلاگ دیگه بزنم اونجا از درد و دل های دختری مثل خودم یا ادمایی که ندیده گرفته می شن بگم... 

امروز می دونی چی بدجور حالمو گرفت؟این که بارون میومد...هوا همون جوری بود که همیشه دوست داشتی وقتی با منی اونجوری باشه...اما یه لحظه یادم اومد تو گفتی خداحافظ...دیگه هرگز تورو نمی بینم....

امشب بدجور دلم هواتو کرده...از سر شب هروقت به خودم میام دارم تو دلم با تو حرف میزنم ازت گله میکنم که چرا اینقدر سنگ دلی...وقتی از تو جدا شدم خودمو باختم اما تو این مدت به خیلی چیزا رسیدم...با تو بودن کاملا به تو متکیم کرده بود حالا رو پای خودم واستادم اما وقتی تو نیستی که با هات لجبازی کنم بگم میخوام از رو جدول راه بیام چه فایده داره؟نیستی ببینی با عشقت چیکار کردم...چه بلا هایی سر خانومت آوردم...اگه بودی حتما دعوام میکردی...تو که نمی بینی...تو که دیگه نمیای...اما اشکال نداره من یه دوست خوب پیدا کردم...اینقدر تو تنهایی نبودنت گشتمو گشتم که دیدم چقدر مهربونه...هروقت دلم هوای تورو می کنه اون آرومم میکنه...اره عشقم نگرانم نباش...صداشو نمیشنوم اما اون خوب به حرفام گوش میده...دیگه زیاد تنها نیستم..تو نیستی دلم خیلی برات تنگ میشه کاش میومدی کاش این تقدیر عوض میشد کاش اونقدر دیر همه اتفاقای خوب نمی افتاد...حالا نگران و دلواپستم...کاش یکی یه خبری ازت بهم میداد...بیخیال الان حتما خواب خوابی...چشمایی که منو عاشق کرد الان غرق خوابه...خوب بخوابی مرد من...

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید   

     داستان غم پنهانی من گوش کنید 

قصه ی بی سروسامانی من گوش کنید  

      گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید   

   شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی؟ 

    سوختم،سوختم این راز نهفتن تا کی؟ 

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم   

      ساکن کوی بت عربده جویی بودیم 

عقل و دین باخته،دیوانه ی رویی بودیم   

     بسته سلسله سلسله مویی بودیم  

    کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود 

     یک گرفتار از این جمله که هستند نبود 

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت      

     سنبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت

این همه مشتری و گرمی بازار نداشت       

      یوسفی بود ولی هیچ خریدارنداشت 

    اول آنکس که خریدار شدش من بودم

    باعث گرمی بازار شدش من بودم 

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او  

      داد رسوایی من شهرت زیبایی او 

بس که دادم همه جا شرح دل آرایی او  

      شهر پرگشت ز غوغای تماشایی او  

    این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد

    کی سر برگ من بی سرو سامان دارد؟ 

چاره اینست و ندارم به از این رای دگر     

      که دهم جای دگر دل به دل آرای دگر 

چشم خود فرض کنم زیر کف پای دگر     

      بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر 

    بعد از این رای من اینست و همین خواهد بود

     من بر این هستم و البته چنین خواهد بود 

پیش او یارنو و یار کهن هر دو یکی ست   

      حرمت مدعی و حرمت من هردو یکی ست 

قول زاغ وغزل مرغ چمن هردو یکی ست       

      نغمه بلبل وغوغای زغن هردو یکی ست 

     این ندانسته که قدرهمه یکسان نبود

     زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود 

چون چنین است پی کار دگر باشم به           

          چند روزی پی دلدار دگر باشم به 

عندلیب گل رخسار دگر باشم به          

     مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به 

   نوگلی کو که شوم بلبل دستان سازش

    سازم از تازه جوانان چمن ممتازش؟ 

آن که بر جانم از او دم به دم آزاریست  

        می توان یافت که به ز منش باری هست 

از من و بندگی من اگرش عاری هست  

     بفروشد که به هرگوشه خریداری هست 

   به وفاداری من نیست در این شهر کسی

   بنده ای همچو مراهست خریدار بسی 

مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است  

    راه صد بادیه درد بریدیم بس است 

قدم از راه طلب بازکشیدیم بس است   

     اول و آخر این مرحله دیدیم بس است 

   بعد از این ما و سر کوی دل آرای دگر

  با غزالی به غزل خوانی و غوغای دگر 

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود                       

    آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود 

وین محبت به صد افسانه و افسون نرود                    

     چه گمان غلط است این، برود چون نرود 

  چند کس از تو و یاران توآزرده شود

  دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود 

ای پسر،چند به کام دگرانت بینم                              

       سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم 

مایه عیش مدام دگرانت بینم                                    

      ساقی مجلس عام دگرانت بینم 

    تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند

  چه هوسها که ندارند هوسناکی چند 

یار این طایفه خانه بر انداز مباش                                

    از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش 

میشوی شهره به این فرقه هم آواز مباش                        

     غافل از لعب حریفان دغا باز مباش 

 به که مشغول به این شغل نسازی خود را

  این نه کاری ست مبادا که ببازی خود را 

در کمین تو بسی عیب شماران هستند                             

    سینه پر درد ز تو کینه گذاران هستند 

داغ بر سینه ز تو سینه فکاران هستند                            

     غرض این است که در قصد تو یاران هستند 

   باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری

   واقف کشتی خود باش که پایی نخوری 

گرچه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت                  

    وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت 

شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت                   

    با دل پر گله از ناخوشی خوی تو رفت 

   حاش لله که وفای تو فراموش کند

    سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند 

                              دیوان وحشی بافقی

Kho0oB Ro0Yane JahaN RahM NaDaraD DeleShaN,,, BaYad Az Jan GozaRi Ta Ke ShaVi AsgeGheShaN,,, RozE AvaL Ke SeresHtaNd Be Gel PeyKareshaN,,, SanGi AndaR GeleShaN Bod HamaN Shod DELESHAN......  

سخت ترین لحظه ی زندگی اون لحظه ای است که بدونی واسه کسی که دوستش داشتی یه تجربه بودی

سلام امروز اومدم یه سر بزنم اوضاع وفق مراد نیست ولی نفس میاد و میره مام که نرفتیم دانشگاه یکی پرسیده بود قبول شدی باید بگم اره قبول شدم شیمی سمنان (سراسری)و ژنتیک ورامین(ازاد)ولی پزشکی نبود موندم سال دیگه واسه پزشکی...حالا اون کی بود که پرسیده بود؟دوست دارم بدونم اسمشو 

کنکورو دادم حالا در خدمتیم...در هر حالی که باشه دیگه اینجا آپ میشه...قول